Wartości odżywcze miodu

Miód jest niezwykle kalorycznym produktem, gdyż 100 g to aż 305 kcal, dzieje się tak za sprawą wysokiej zawartości cukrów.  Jednak spożywanie nawet 300 g tego słodkiego produktu dziennie nie wywołuje żadnych skutków ubocznych. Jak to możliwe? W miodzie znajduje się glukoza oraz fruktoza, które są znacznie szybciej przyswajalne przez organizm ludzki niż cukry złożone. Ponadto zawarte w nim substancje hormonalne pobudzają aktywność układu pokarmowego. W związku z tym, iż cukry proste wchłaniane są już w jamie ustnej powinno się spożywać miód z pieczywem czy innymi produktami.

Poza tym w miodzie znajdują się również sole mineralne, kwasy organiczne i witaminy, które przy regularnym jego spożywaniu zwiększają odporność organizmu i dodatnio wpływają na rozwój umysłowy.

Zdrowotne właściwości miodu

W zależności od dolegliwości można wyróżnić zastosowanie miodu w obrębie:

• Alergii na pyłki kwiatowe – produkowany przez pszczoły miód w swoim składzie zawiera pyłki kwiatów. W tym przypadku największą różnorodnością zestawu pyłków charakteryzuje się miód wielokwiatowy i to on powinien być stosowany przy leczeniu alergii. Jednakże najlepiej jest zastosować w kuracji miód zbierany z kwiatów w obrębie 10 kilometrów od miejsca zamieszkania osoby uczulonej.

Przepis: Kurację należy rozpocząć od spożywania jednej łyżki miodu dziennie i zwiększać dawkę co dzień o kolejną łyżkę aż do momentu użycia 15 łyżek miodu dziennie. Następnie należy zmniejszać dawkę o 1 łyżkę dziennie do stanu z początku kuracji.

• Antybiotyk – miód posiada właściwości bakteriobójcze, przez co wykazuje się wysoką aktywnością antybiotyczną. Dzięki temu skutecznie hamuje rozwój i niszczy bakterie Gram-ujemne, Gram-dodatnie, wirusy, grzyby, paciorkowce i pierwotniaki. Dzieje się to za sprawą kwaśnego odczynu środowiska, wysokiego ciśnienia osmotycznego, obecności oksydazy glukozy,  apidycyny, inhibiny i lizozymu, które nadają mu bakteriobójczych właściwości.

Przepis: Aby ogólnie wzmocnić organizm należy dodać łyżkę miodu do przegotowanej, letniej wody. Tak przygotowany napój trzeba odstawić na 12 godzin i przed spożyciem dodać do niego cytrynę dla smaku.

• Choroby narządu wzroku – miód doskonale zwalcza drobnoustroje więc zalecany jest przy zapaleniu spojówek, rogówki czy jęczmienia, które wywołują ropotwórcze paciorkowce i gronkowce.

Przepis: W szklance ciepłej wody należy rozpuścić łyżeczkę miodu. Następnie gotować to przez około 5 minut. Z przygotowanego naparu zrobić okład i przykładać na oczy szczególnie przy zapaleniu rogówki, spojówek, a także przy pojawieniu się jęczmienia.

• Choroby skóry – miód przyspiesza gojenie się ran, odmrożeń czy oparzeń,  oczyszcza je, poprawia odżywianie tkanek, zabezpiecza przez zainfekowaniem bakteriami czy innymi drobnoustrojami. Dlatego też ze względu na właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe i przyspieszające gojenie się ran zalecany jest również przy trudno gojących się ranach, ropniach, owrzodzeniach, czyrakach, a także przy wypryskach.

Przepis: Łyżeczkę miodu należy zmieszać z kilkoma kroplami tranu. Przygotowaną miksturą smarować trudno gojące się rany lub robić na nie opatrunki z użyciem gazy.

czytaj dalej na następnej stronie...
--PODZIAL--

• Choroby układu krążenia -  zawarte w miodzie makro - i mikroelementy korzystnie wpływają na pracę serca, rozszerzenie naczyń wieńcowych, polepszenie krążenia krwi i regulację ciśnienia. Ponadto miód zmniejsza napięcie nerwowe, reguluje sen i ogólnie wzmacnia cały organizm. Dzieje się tak za sprawą glukozy dostarczającej sercu niezbędnej energii. Natomiast fruktoza, która jest magazynowana w wątrobie w postaci glikogenu jest źródłem zapasowej energii.

Przepis: Łyżkę miodu rozcieńczyć w połowie szklanki letniej przegotowanej wody. Taki roztwór pić maksymalnie w ilości 2 szklanek dziennie. Doskonały na wzmocnienie.

• Choroby układu moczowego – miód posiada działanie moczopędne, przez co zwiększa się przepływ naczyniowy w nerkach co zapobiega powstawaniu złogów. Ponadto sprzyja zmniejszeniu obrzęków wywołanych niewydolnością nerek. Dlatego też zalecany jest przy ostrym i przewlekłym zapaleniu nerek, pęcherza moczowego, miedniczek nerkowych oraz przy kamicy nerkowej.

Przepis: Zaparzyć napar z owoców dzikiej róży i biedrzeńca, osłodzić łyżeczką miodu i pić jedną szklankę dziennie. Doskonałe na kamienie pęcherza moczowego.

• Choroby układu nerwowego – miód działa przeciwspazmatycznie i kojąco na nerwy, wzmacnia układ nerwowy oraz poprawia samopoczucie. Doskonały w leczeniu nerwic, apatii, bezsenności, nadpobudliwości, a także przy depresji.

Przepis: w szklance letniej przegotowanej wody rozpuścić 2-4 łyżeczki miodu. Wypić przed snem. Działa kojąco na nerwy i ułatwia zasypianie.

• Choroby układu oddechowego – ze względu na właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwalergiczne i wykrztuśnie miodu jest on stosowany przy przeziębieniach, kaszlu, chrypce, zapaleniu gardła, zatok i wysokiej temperaturze.

Przepis: Do szklanki letniej przegotowanej wody dodać sok z połowy cytryny i osłodzić ją łyżką miodu. Nadaje się przy przeziębieniach, zapaleniu oskrzeli czy grypie.

• Choroby układu pokarmowego – miód poprawia pracę układu trawiennego, przemianę materii, wspomaga leczenie wrzodów, pobudza łaknienie, zmniejsza skurcze jelit, zmniejsza szkodliwe działanie używek takich jak kawa, herbata, alkohol czy tytoń. Dzięki zawartej w nim cholinie zwiększa wydzielanie się żółci.

Przepis: 100 g miodu zmieszać z sokiem z połowy cytryny oraz z łyżeczką oliwy z oliwek. Pić na czczo po jednej łyżce dwa razy dziennie dla odtrucia wątroby. Stosowane głównie przy wirusowym zapaleniu wątroby.

Niemniej jednak należy pamiętać, że nie każdy miód jest dobry dla wszystkich, gdyż niektóre pyłki, z których jest on wytwarzany mogą uczulać. W tym celu należy dokładnie zapoznać się z informacjami znajdującymi się na etykiecie.

PRAKTYCZNE INFORMACJE

1. Miód powinien być przechowywany w suchym, ciemnym i dobrze przewietrzonym miejscu. Temperatura otoczenia powinna wynosić ok. 10 st. C , a w pobliżu nie może być produktów o silnym zapachu (np. cebuli).
2. Miodu nie należy podgrzewać do temperatury wyższej niż 55 st. C, gdyż wtedy traci on wiele ze swych cennych właściwości. Zbyt mocne podgrzewanie, gotowanie czy rozpuszczanie miodu w gorącej wodzie może pozbawić go nie tylko właścowości odżywczych, ale też leczniczych.
3. Miód jest im starszy tym lepszy.

Uwaga na fałszywy miód

Nim jednak zakupimy jakikolwiek miód to sprawdźmy czy nie jest czasem sfałszowany. Jak to zrobić w domowych lub sklepowych warunkach? Jednym ze sposobów jest dobre przyjrzenie się słoikowi z miodem. Jeśli minęły już ponad 3 miesiące od daty jego rozlewu to powinien się skrystalizować, choć jest to też zależne od jego rodzaju. Jeżeli stan skupienia miodu jest nadal lejący, to możemy mieć do czynienia z podróbką.

Z uwagi na obszerność materiału związanego z miodem postanowiliśmy rozszerzyć opisywanie tego produktu o jeszcze jedną część, w której skupimy się na przedstawieniu zastosowania miodu w kosmetyce, zajrzmy także do przepisów kulinranych, w których wykorzystuje się miód oraz przyjrzymy się miodom pitnym. Kolejna część miodowych opowieści już niebawem!

Przeczytaj także: I wiesz, co jesz - miód (cz.1 z 3)