Unijny model obliczania wpływu biodiesla jest wadliwy u podstaw i znacznie różni się od modeli i klasyfikacji stosowanych w USA. „W USA znane są korzyści wynikające ze stosowania biodiesla z canoli przy ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych” - powiedział Gerard Tubery, Przewodniczący Grupy Roboczej Copa-Cogeca "Rośliny oleiste i białkowe".
 

Sekretarz Generalny Copa-Cogeca Pekka Pesonen uważa, że biopaliwa przynoszą wiele korzyści takich jak redukcja emisji gazów cieplarnianych oraz tworzą miejsca pracy na obszarach wiejskich. Można je produkować w UE w sposób zrównoważony, nie ponosząc odpowiedzialności za pośrednią zmianę użytkowania gruntów. Zwiększona produkcja biopaliw w UE ogranicza ponadto presję wykorzystania gruntów w państwach spoza UE i pomaga w zwalczaniu wylesiania lasów tropikalnych. Rozwój produkcji biodiesla jest ważny, ponieważ rzepak może być równocześnie wykorzystywany w produkcji biodiesla jak i pasz dla zwierząt. Jedynie część upraw roślin oleistych, zbóż i buraków cukrowych wykorzystywanych do produkcji biopaliw jest faktycznie przekształcana na energię. Większość z nich pozostaje w sektorze pasz. Jedynie 6-8 milionów ton oleju rzepakowego przerabia się na biodiesel, podczas gdy światowa podaż olejów i tłuszczy roślinnych wynosi 160 mt.
 

Dlatego też w opinii Copa-Cogeca sprawozdania na temat pośredniej zmiany użytkowania gruntów zrealizowane przez Międzynarodowy Instytut Badawczy Polityki Żywnościowej (IFPRI) i Wspólnotowe Centrum Badawcze (JRC) nie mogą stanowić podstawy do tworzenia opcji politycznych i formułowania wniosków legislacyjnych UE w sprawie pośredniej zmiany użytkowania gruntów związanej z biopaliwami - powiedział Sekretarz Generalny organizacji Pekka Pesonen.